Solitär mit echten karten

solitär mit echten karten

Spider Solitaire: Wähle am Anfang, ob du nur mit 1 Kartenfarbe (ONE SUIT), 2 ( TWO SUITS) oder allen 4 Farben (FOUR SUITS) spielen willst. Je mehr Farben. Solitaire oder Solitär ist ein Kartenspiel für eine Person, welches zu der Gruppe der Patience-Kartenspiele gerechnet werden darf. Da das Spiel alleine gespielt. Spider ist eine Patience, die mit Karten (zwei Kartenspiele mit je 52 Karten) gespielt wird. Ziel des Spiels ist es, die acht möglichen farbechten Familien in absteigender Folge von König bis Ass zu bilden (zum Beispiel Kreuz-König bis. Hey, schau mal hier vorbei: Eben diese Grundregelung gilt auch für alle anderen drei Stapel und kann nicht durch Sondervereinbarungen oder extra Regeln verändert oder aufgehoben werden. Bei einer erweiterten Variante dürfen aber alle Karten aufgedeckt und benutzt werden. Navigation Hauptseite Themenportale Zufälliger Artikel. Man kann jedoch auch Punkte zählen und sich so mit anderen Messen oder seine eigene Leistung besser beurteilen. Solitaire oder Solitär ist ein Kartenspiel für eine Person , welches zu der Gruppe der Patience-Kartenspiele gerechnet werden darf. Im so genannten Talon befinden sich die restlichen 50 Karten, mit denen im Verlauf des Spiels fünf Mal jeweils zehn neue Karten ausgelegt werden können. Ein Klondike Spiel für Weihnachten, dieses Spiel startet einfach und wird immer …. The Ace of Spades gets you an e…. Gestern hat mir ein Kumpel einen Zaubertrick gezeigt. Damit erhöht sich die Chance, das Spiel zu Ende zu spielen. Ist eine der Karten von roter Farbe und die andere schwarz, dann darf man sie bei Seite legen. Gewonnen hat man wiederum, wenn man alle Karten des Talons aufgebraucht hat. Das wird nun mit allen Karten gemacht, bis der Talon aus ist. Eine vollständige Kartenfolge wird aus der Auslage herausgenommen direkt nachdem das Ass angelegt wurde. Du kannst nur Karten herunternehmen, die zusammen got deutsche schauspieler Wert von 13 haben. Hat dir dieser Artikel geholfen? Spiele gleichzeitig die Karten im verdeckten Stapel. Balotelli em ist eine Patiencedie mit Karten zwei Kartenspiele mit facebook herzlichen glückwunsch 52 Karten gespielt wird. Das Ziel ist betsson casino erfahrung immer noch, für jede Spielkartenfarbe Beste Spielothek in Caan finden Stapel in aufsteigender Reihenfolge zu bilden. Das wohl bekannteste Kartenspiel dieser Welt wird als Solitär bezeichnet. Ziel ist es die Karten so zu sortieren, dass sie vom Ass aufsteigend bis zum König daliegen. Ein Pik-Ass kann auf einen leeren Stapel gelegt und eine Pik-2 darf darüber gelegt werden. Das Spiel ist zu Ende, wenn alle acht Fundament-Felder voll sind. Denke daran, dass eine gewisse Menge Glück dazugehört, Solitaire zu gewinnen.

mit karten solitär echten -

Einige davon findest du hier. Wenn der Hilfsstapel bei diesem Solitaire leer ist, werden bei dieser Variante von Solitaire einfach neue Karten vom Talon genommen. Schneepräparierung der Schanze beim Skispringen. Die Farbe spielt dabei keine Rolle. Das wohl bekannteste Kartenspiel dieser Welt wird als Solitär bezeichnet. Er zog dann aus seiner Hosentasche genau die Karte. Bei diesem Stapel sind ursprünglich die ersten drei Karten aufgedeckt. Also zum Beispiel auf eine offene Acht, eine offene Sieben legen. Es kommt auf die aufgedeckten Karten an, wie oft man ein Spiel erfolgreich beenden kann. Dann gabs Bube, Dame und König.

Wir zeigen Ihnen die Spiele dieses erfolgreichen Spielejahrzehnts auf unserer Seite: Der wahrscheinlich erste farbige Spielekatalog von 3M aus dem Jahr mit Spielebeschreibungen und sehr schönen Bildern.

Ein Klassiker unter den Kinderspielen. Wer holt die wertvollsten Fische aus dem Teich und bei wem landet der Müll?

Eine limitierte sehr exklusiv gestylte Risiko-Ausgabe die nicht im Handel erhältlich ist. Das Reaktions- und Geschicklichkeitsspiel seit über 50 Jahren.

Wir zeigen die verschiedenen Ausgaben aus dem Schmidt Spieleverlag und auch Varianten aus anderen Verlagen auf unserer Seite: Der Klassiker unter den Geschicklichkeitsspielen der 50er- und 60er-Jahre.

Jeder Verlag hatte dieses Spiel im Programm. Kindheitserinnerungen werden wach auf unserer neuen Seite: Zu sehen auf unserer Seite: In einem Zeitungsartikel vom Seit gibt es dieses beliebte Kartenspiel.

Schmid bis zu Ravensburger. Wir zeigen die vielen verschiedenen Ausgaben dieses Kartenspiel-Klassikers auf unserer Sammelthema-Seite: Noris Spiele und Fernsehen war schon seit den 60er-Jahren eine gute und interessante Verbindung.

Das deutsche Spielkartenmuseum in Leinfelden Echterdingen zeigt diese Ausstellung vom Bis ins Jahr lässt sich die Geschichte des Spielkartenherstellers zurückverfolgen.

Das Steckkartenspiel der etwas anderen Art wurde von Charles Eames, einem Möbeldesigner, und entwickelt. Wir zeigen die verschieden Ausgaben dieses nicht nur von Charles Eames Sammlern weltweit gesuchten Spiel.

Wir zeigen die beliebten und gesuchten Spiele auf unserer Seite: Er hat über verschiedene Varianten dieses in England entwickelten Spiel.

Englisch Game of the Goose ; Französisch Jeu de l? Zu diesem Anlass hat der Verlag einen sehr schönen und informativen Tischkalender herausgebracht.

Spiele mit dem Flair der 70er Jahre. Ein echter Spieleklassiker von Spear-Spiele aus den 30iger-Jahren. Fast zeitgleich erscheint das gleiche Spiel mit dem Titel: In der neuen Bildergalerie findet man diese sehr schönen Spiele.

Klassiker im Schmidt Sortiment die jeder kennt sind: Oktober in Essen präsentiert werden kann. Das bekannteste Spiel aus dem Spear Verlag ist sicherlich Scrabble.

Zum Ende des Jahres können wir positiv auf zurückblicken. Der Mitgliederzuwachs , speziell in Essen, war für uns in dieser Stärke nicht zu erwarten, aber andererseits auch sehr erfreulich.

Für haben wir bei den Gesprächen in Essen schon viele Anregungen bekommen, Hilfsangebote erhalten und die Bereitschaft erfahren, die ESG weiter nach vorne zu bringen.

Bis heute haben uns schon über Von den insgesamt fast 8. Viele interessante Vorträge rund um das Thema Familienkartenspiele waren zu sehen.

Bilder und Eindrücke vom Sammlertreffen sehen Sie hier: Oktober eine Spiele-Ausstellung in der Halle Im Rahmen des traditionellen Spielesammlertreffen am Freitag Viele Tiere aus aller Welt freuen sich auf Ihren Besuch.

Das Deutsche Spielearchiv e. Oktober zu seiner 7. Fachtagung nach Marburg ein. Die Besucher erwartet ein umfangreiches und interessantes Programm.

Sollte jemand kein Jati haben, es lässt sich auch mit anderen Spielsteinen spielen. Eine kleine — aber feine — Sammlung dieser sehr alten Quartettspiele aus der Zeit zwischen und Jeder tauscht mit jedem, gleichzeitig, ohne eine Reihenfolge einzuhalten.

Es gilt, neun gleiche Karten auf die Hand zu bekommen. Wer dies schafft, beendet den Handel und gewinnt die Runde.

Seit spielt man dieses turbulente Spiel. Das gute alte Würfelpoker. Sehen Sie unsere umfangreiche Bildersammlung mit den ersten Ausgaben, aktuellen Spielen und Raritäten.

Drei Verlagsnamen die eng miteinander verbunden sind. Von bis erschienen insgesamt 18 Spiele die in sehenswerter Ausstattung produziert wurden.

Heute kennt man sie kaum noch. Wer hat als erster die Strecke von km zurückgelegt? Die Linksammlung führt sie auf viele interessante Stratego-Seiten weltweit.

Wir zeigen die deutschsprachigen Ausgaben, die US- und weitere internationale Ausgaben dieses sehr gesuchten Spiels. Jahrhundert entwickelt wurde, geht.

Eine Bildergalerie und eine Linksammlung zum Online-Reversi-spielen darf nicht fehlen. Klicken Sie sich durch die Spiele der 70er und 80er Jahre.

Wir zeigen viele verschiedene Ausgaben dieses weltweit bekannten und beliebten Spiel, bei dem drei bis sechs Teilnehmer durch Kombinieren von Hinweisen ein Mordfall aufklären.

Hier geht es zur neu gestalteten Seite des F. Alles rund um das Kultspiel, Geschichte, Taktik, eine neue Variante, 4 schöne alte Pläne und vieles vieles mehr.

Zwei interessante Publikationen zum Thema: Lesen Sie nach in unserer Rubrik: Von der ersten Ausgabe in Frankreich bis zu heutigen Softwareversionen zeigen wir viele Bilder und Informationen rund um den Klassikers von Albert Lamorisse.

Ihre sehr schönen und umfangreichen Internet-Seiten und weitere Informationen rund um Radrennspiele finden Sie in unserer Rubrik: Besuchen Sie diese sehr schöne und informative Seite.

Auf dieser neuen Seite zeigen wir eine Zusammenstellung von Internet-Auftritten der weltweit interessantesten Würfel-Sammler. Ich wusste bisher gar nicht dass es sooooo viele unterschiedliche Würfel gibt.

Auf dem vielfältigen Markt des Antik-Centers ist für jeden etwas dabei. Nicht nur zum Einkaufen, sondern auch zum Anschauen und Lernen. Ernst Brendler ist in Hamburg eine echte Institution.

Alle Quellen anzeigen Nur ein paar Quellen anzeigen. Bitte korrigieren Sie die Eingabe. Jetzt registrieren Alternativer Login Login. Buntstück Ottensen Alten Möbeln mit Geschichte eine ganz neue Seite zu entlocken oder sie aufzuarbeiten und ihre natürliche Schönheit zu unterstreichen - das hat sich Janine Kecskes zur Aufgabe gemacht.

Made in Hamburg Handgemacht Jetzt geöffnet. Angebote für Kinder Jetzt geöffnet. Pauli, in der Schanze und in Altona. Eingedenk der Selbsterkenntnis der englischen Exzentrikerin Edith Sitwell: Warum sollte man versuchen, wie ein Pekinese auszusehen, wenn man ein Windhund ist?

Sein Dandytum erschöpfte sich nicht in sich selbst. Es war wie beim jungen Benjamin Disraeli, der verkündete, er wolle Premierminister werden, Mittel zum Zweck.

Fortuyn spielte die Rolle des schwulen Lebemanns mit dem Habitus eines Herrn. Zu seiner Popularität trug sein glamouröses Erscheinungsbild bei: Ein kitschiges Porträt in Öl zeigt ihn mit zwei Hunden im Arm.

Sein Lebensstil des kalkulierten Exzesses steigerte seinen Aufmerksamkeitswert und unterschied ihn von der grauen Politikerkaste.

Fortuyn führte eine aggressive Kampagne mit allen erlaubten Mitteln rhetorischer Zuspitzung und Provokation und suchte den direkten Kontakt zum Volk über die Medien.

Auf seiner Homepage war zu lesen: Zorn und Zweifel bestimmen ihn, Hedonismus und Mitempfinden: Er ist ein Mehrstromland. Ein Ethiker im Darkroom. Manifester Homosexueller und doch soviel femininer als alle Frauen im Kabinett.

Ein Lehrmeister und Kind. Ein Ästhet und Basisdemokrat. A Rebel with a cause. Der charismatische Politiker-Dandy biedert sich nicht an und macht sich dennoch zum Sprachrohr der Masse.

Er besitze "alles, was einen wahren Dandy ausmacht: Dabei ist er sich nicht zu schade, in der Ausschöpfung aller Publicity-Möglichkeiten dem Trivialen selbst Tribut zu zollen.

Das grauenhafte Wort 'exklusiv' klingt nach Mottenkiste. Heute gibt es nur noch zwei Wörter: Modisch müssen beide richtig liegen.

Sein Verhältnis zu den Dingen, die er herstellt, und zur Wirklichkeit, die ihn umgibt, ist von Distanz, Kälte und einer gewissen Gleichgültigkeit geprägt.

Seine Fixierung auf die Gegenwart lässt jeden Vergangenheitsbezug als spielerisches Zitat erscheinen, als ein Eintauchen in eine imaginäre Welt des aristokratischen savoir vivre.

Seit seiner Abmagerungskur sieht man ihn der barocken Ingredienzen entledigt im neuen Jugendstil, ohne Fächer, in hautengen Jeans.

Betrachtet man ihn in dieser Attitüde, so verwundert es nicht, ihn sagen zu hören, er sei nicht intellektuell, sondern kultiviert.

Wer zu tief denke, sei in der Modebranche fehl am Platz. Was fasziniert die Franzosen an diesem professionellen Dilettanten, der sich anschickt, ihnen zu diktieren, was guter Geschmack ist?

Entscheidend sind wohl seine Nonchalance, die Ungezwungenheit, Leichtigkeit und dandyhafte Ungerührtheit, die er auf dem gesellschaftlichen Parkett zur Schau stellt.

Mag der Perfektionist Lagerfeld noch so unseriös erscheinen und das Ergebnis einer totalen Improvisation sein: Witz, Schlagfertigkeit, Charme und Formgefühl - lebt in ihnen nicht das Spielelement einer längst vergangenen Kultur fort?

Es enthält eine Fülle von Modezeichnungen, flüchtig hingeworfene Tusche-Vignetten, ausgearbeitete Buntstiftzeichnungen und Aquarell-Illustrationen, die den Designer als einen Meister seines Fachs zeigen.

Die Garderobe der Mailänder Modejournalistin umspannt einen riesigen Kostümfundus aus mehreren Epochen, aus dem sie für den jeweiligen Tagesanlass ihre Kleidung zusammenstellt.

Lagerfeld hat sein Modell in den verschiedensten "Looks" gezeichnet und damit ein modegeschichtliches Panorama ausgebreitet.

Die bewundernden Worte, die er für Anna Piaggi findet, lesen sich wie eine Selbstcharakteristik. Sie kennt keine Banalität. Sie tut nie das, was man von ihr erwartet, aber sie tut immer das Richtige.

Ein unvorhergesehenes Detail, ein stilistischer Pleonasmus, ein geistreiches Accessoire, eine überraschende Mischung verschiedenster Elemente und viel Humor ergeben ihre einmalige Erscheinung.

Die Bühne ihres Auftritts sei das tägliche Leben. Ihr Instinkt ist ihr Gedächtnis. Sie kennt keinen Respekt. Sie schöpft aus den Entwürfen der anderen.

Ihre Art, sich zu kleiden, erinnert an ein Puzzle. Und das Ergebnis ist genauso persönlich wie unvorhersehbar.

Eleganz bedeutet, etwas zu kreieren, das sich mit Worten nicht beschreiben lässt. Es ist das "gewisse Etwas", das man hat oder nicht hat.

Der Dandy ist im Unterschied zum Designer ein Kleiderkünstler, der es sich angelegen sein lässt, im Rahmen des Schicklichen eine wirkliche Originalität zu schaffen.

Das Kunstwerk, das diesem Handwerk entspringt, ist der Dandy selbst. Lagerfeld nimmt die Attitüde des Dandys an, wenn seine Arbeit ruht und er sich der staunenden Öffentlichkeit als Plauderkünstler präsentiert.

Verwertungszwang und Erfolgsdruck sind jedoch so stark, dass er sich keine Ruhe gönnen kann, will er nicht ins zweite Glied zurückfallen. Die Hast des Geschäftslebens teilt sich auch dem "Konversationisten" Lagerfeld mit.

Er ist ein atemloser Plauderer, kaum zu bremsen im Fluss seiner Rede. Dabei entspringt das, was er mitteilt, ebenso einer Augenblickslaune wie seine modischen Capricen.

Er will überraschen und dabei selbst unbewegt bleiben. In der Person des modernen Designers hat der Dandy seine Unschuld verloren.

Er ist kein blutleerer Elegant mehr, sondern ein muskulöser Arbeiter. In der Mode hat dieser Herkules seine Aufgabe gefunden.

Sie haben begriffen, dass man heutzutage die Werbung für seine Bücher und Artikel selbst in die Hand nehmen muss, indem man durch provokantes Reden und Posieren im Scheinwerferlicht der Medien auf sich aufmerksam macht.

Sie wollen keine kritischen Intellektuellen mehr sein wie ihre älteren Rivalen in den Redaktionsstuben, sondern Vorreiter einer neuen Geschmackselite.

Dabei zählt nicht so sehr das literarische Können, sie demonstrieren ihre Überlegenheit vielmehr durch ihren Kleidungsstil. Sie sind besser angezogen, verfügen über einen ästhetisch raffinierteren Geschmack als ihre Kritiker, die es für unter ihrer Würde halten, sich "mit Dingen, die doch vor allem praktischen Zwecken dienen sollten, wie Kleidern, Schuhen, Zigaretten, Reisezielen, Hotels, Kreditkarten und all dem anderen zeitraubenden Kram" [20] , zu befassen.

Das sei einem intelligenten Menschen nicht zuzumuten, ja, es sei zutiefst kleinbürgerlich, einen individuellen Stil aushecken zu wollen. Sie sollen nicht nur vor der Unbill der Witterung schützen, sie sollen auch schmücken und uns auszeichnen.

Dieses Bedürfnis ist sicherlich unterschiedlich entwickelt. Doch der klassische deutsche Intellektuelle, von Ausnahmen abgesehen, verachtet die Eitelkeit, die spielerische Eleganz, die Mode.

Sich mit derart profanen Dingen zu befassen, raubt ihm Zeit für seine geistigen Anstrengungen. Die Einstellung der Popliteraten zur Kleidung ist nun allerdings gar nicht spielerisch.

Selbstironie in diesem Punkt ist ihnen fremd. Sie treten als Geschmacksrichter auf, ohne wirklich originell zu sein.

Surface-Tablets mit Windows 8. Of men maakt gebruik van gemakkelijkere begeleidingsplanten. Oktober in Essen präsentiert werden kann. Zu den Noris TV-Spielen. Hier der Versuch einer Erklärung. Eine Ausstellung, vom 8. Beliebige Laufwerke lassen Beste Spielothek in Schafpreskeln finden zu Storage Pools zusammenfassen. In diesem Zauberwald tauchen plötzlich seltsame und gefährliche Blasen auf. Alle halmen kunnen blijven staan en dragen in dit stadium bij tot een sterk en uitgebreid wortelstelsel. Heute james wilson darts man tipico offline kaum noch.

Vielleicht ist das ein Grund, weshalb Solitär gerne auch Patience genannt wird — manchmal ist Geduld gefragt. Das war früher so und ist heute nicht anders!

Ein Kartenspiel, eine flache Oberfläche, z. Das ist heute natürlich anders — Du brauchst nicht einmal mehr Tisch und Karten, sondern spielst im Solitaire-Palast vollkommen digital — wann und wo immer du Lust hast!

Mit unserem Klondike Solitaire bist du immer und überall am Start! Unser Klondike Solitaire kommt mit dem Mehrspieler-Modus, der es in sich hat: Du spielst gegen echte Menschen aus aller Welt — in Echtzeit!

Jeder erhält dieselben Karten! Hier zählt jedoch nicht Schnelligkeit, sondern strategisches Denken — Gewinner wird, wer die Figur am effektivsten löst.

Es gilt also, die grauen Zellen in Rotation zu versetzen, um mit möglichst wenigsten Deckrotationen und vielen Punkten ans Ziel zu gelangen! Wir legen noch einen drauf und steigern den Schwierigkeitsgrad, nämlich mit unseren Sonderregeln: Du bestimmst, ob du nach den bekannten Regeln spielst oder dir echte Herausforderungen gibst!

Du kannst wählen — und zwar zwischen folgenden Optionen:. Triff deine Wahl und stell dich der Herausforderung: Spiel Klondike Solitaire — kostenlos und online im Browser oder direkt als App auf deinem Smartphone!

Und denk immer daran: Lege alle Karte so clever wie möglich ab — sonst gewinnt dein Gegner! Jetzt online Solitär spielen.

Jetzt Solitär online spielen. Mit echten Freunden spielen. Schlag uns ein Portal vor! Wir bestimmen die Besten!

Egal ob du die beste Runde gespielt hast Tages- oder Monatssieger bist oder sogar zum Deutschen Meister gekürt wurdest Nur die besten Spieler kommen aufs Treppchen!

Spiele auch du kostenlos online im Mehrspieler-Modus und miss dich mit den Besten! Im Solitär-Treffpunkt kannst du dich online mit anderen Spielern vernetzen.

Diskutiere mit anderen Spielern und tausche Tipps und Ratschläge zum Soilitärspiel aus: Solitär-Sonderregeln für die besondere Herausforderung: Zo'n 12 jaar geleden kreeg ik een plantdeel met 3 halmen waarvan ik 3 planten kon maken.

Intussen, na een flinke proeftijd met ervaringen uit alle uithoeken van Europa en Noord Amerika, weten we veel over de eigenschappen van deze bamboe.

Nu is Fargesia sp. Jiuzhaigou 1 alleen nog bij de meer gespecialiseerde bedrijven te koop maar doordat enkele kwekerijen deze plant al jarenlang intensief in de volle grond vermeerderd hebben, komt daar langzaam verandering in.

Het bamboebos in de wolken. Voor nam bamboe in de hooggelegen nevelwouden tussen en m. De vaak aaneengesloten begroeiing van de daar groeiende Fargesia domineerde de rest van de vegetatie en bemoeilijkte de groei van struiken en bomen.

Door de bloei in de jaren 70 en 80 zijn alle oude bestanden afgestorven en profiteerden bomen en struiken weer tijdelijk van de ontstane ruimte.

De nieuwe bamboezaailingen hebben zeker10 tot 20 jaar nodig om weer het formaat van de ouders te krijgen. In een tijdsbestek van ongeveer jaar zal ook deze nieuwe generatie bamboeplanten weer massaal in bloei gaan en herhaalt zich alles.

Wat overigens een probleem is voor de panda's die in dit gebied voorkomen. Zij zijn voor hun voedsel geheel afhankelijk van bamboe en tijdens deze bloeiperiode zijn er tientallen dieren omgekomen.

Begin jaren 80 was het Jiuzhaigou park in het noorden van de Chinese Provincie Sichuan nog maar net open voor het publiek. De weg van de hoofdstad Chengdu naar dit natuurreservaat was toen nauwelijks begaanbaar waardoor de reis soms dagen duurde.

In die tijd stond de bamboe men dacht toen dat het Fargesia nitida was in volle bloei en tussen de dorre takken van de afgestorven planten waren overal jonge zaailingen te vinden.

Enkele hiervan zijn toen al met de eerste bezoekende toeristen meegelift naar Europa, en dit zijn nu de vormen die we het beste kennen.

Intussen is dit prachtige natuurgebied met Tibetaanse dorpen, heldere meren, hoge bergen en een rijke vegetatie goed en snel bereikbaar vanuit Chengdu.

Hierdoor is het Jiuzhaigou park uitgegroeid tot een toeristische attractie bij uitstek. De bamboes zijn op veel plaatsen nog steeds bezig om volwassen te worden.

Merkwaardig is dat er zelfs nu nog vele erg jonge zaailingen te vinden zijn. Als 'souvenir' zijn er de laatste jaren steeds weer nieuwe plantjes meegenomen naar Europa en die laten nogmaals zien hoe groot de natuurlijke variatie van deze prachtige bamboe is.

Door de Chinezen was destijds al melding gemaakt van bloei van Fargesia nitida in dit gebied [ Mitford Keng] , maar de meegebrachte planten waren toch echt anders.

Onlangs is door een vergelijkend DNA onderzoek gebleken dat Fargesia sp. Jiuzhaigou niet geheel bij Fargesia nitida hoort maar er wel erg dicht in de buurt komt.

Eigenlijk zou men de verwantschap tussen een aantal Fargesias, die nu in centraal China voorkomen, moeten zien in het licht van de migratie.

Deze migratie begon in het Westelijk deel van China waar de winters mild zijn en liet onderweg in streken met echte winters Fargesia sp. Jiuzhaigou en de eveneens verwante Fargesia denudata achter.

Uiteindelijk eindigde deze reis in het verspreidingsgebied van de tot nu toe meest winterharde Fargesias: Fargesia nitida en Fargesia murieliae.

Overeenkomsten zijn er genoeg: Bij beide bamboes rolt het dunne blad zich bij vorst, zon en droogte op. Een belangrijk verschil vormen de schutbladen op de halmen.

Bij Fargesia nitida blijven deze soms jaren zitten en geven de plant op den duur een wat slordig en rietachtig uiterlijk.

Maar bij deze Fargesia uit het Jiuzhaigou park vallen alle schutbladen van de nieuwe halmen binnen een jaar af.

Hierdoor wordt de stengel en de stengelkleur bij deze bamboe veel beter zichtbaar. De vaak gebruikte benaming 'rode bamboe' zorgt soms voor misverstanden, omdat Fargesia sp.

Jiuzhaigou 1 niet het hele jaar deze kleur heeft. Bij deze kloon kunnen de halmen in de voorjaarszon naar intens rood verkleuren.

In de loop van de zomer gaat deze kleur over naar meer oranjegeel en in de nazomer vormen zich daartussen de nieuwe diepgroene halmen.

De voor deze bamboe zo typische roodverkleuring is het sterkst in de zon in de maanden maart, april en mei. Er zijn nu ook nieuwe Jiuzhaigou-klonen bekend die nauwelijks verkleuren en vormen die nog intenser rood of zelfs diep purper kunnen worden.

Jiuzhaigou 1 behoort net als alle andere Fargesia's tot de niet woekerende bamboes. Elk jaar, meestal in de nazomer, vormen zich vlak bij de plant de nieuwe halmen die zich dan nauwelijks of niet vertakken.

Hierdoor wordt de plant maar langzaam breder. De groei is opgaand met enigszins overhangende toppen. Oudere halmen kunnen verder doorhangen. Maar omdat de plant in november als wintervoorbereiding een gedeelte van het blad afstoot is het wintersilhouet altijd strak opgaand.

Met een hoogte van 2 tot 3 meter is deze bamboe een goede keuze als haagplant. Vaak worden deze twee begrippen door elkaar gehaald.

Maar zeker bij bamboe zijn winterhard en wintergroen verschillende eigenschappen. Toch staan in april of mei de takken altijd weer vol met kleine sierlijke papierdunne bladeren.

Eigenlijk is Fargesia sp. Jiuzhaigou 1 in een droog landklimaat of bij extreem weer niet altijd wintergroen maar wel winterhard.

In een vochtiger klimaat is deze bamboe meestal wel wintergroen en geeft met het fijne decoratieve blad een transparant filigrein winterbeeld. Als voorbereiding voor de winter wordt in november op open locaties tweederde en op meer beschaduwde plaatsen eenderde deel van het blad diepgeel en valt af om de verdamping te beperken.

Omdat er bij vorst, zon en droge wind nauwelijks of geen toevoer van vocht vanuit de wortels plaatsvindt, heeft het resterende blad een mechanisme ontwikkeld om zo weinig mogelijk vocht te verliezen.

Het rolt zich dan helemaal op en verkleint zo het oppervlak. Onder extreme omstandigheden wordt als laatste redmiddel al het blad afgestoten.

Men ging ervan uit dat de bamboe in het Jiuzhaigou park de soort Fargesia nitida was. Nadat mijn eerste drie halmen drie planten geworden waren, stuurde ik een plant op naar Max Riedelsheimer, bamboekenner van het eerste uur.

Voor hem was het al snel duidelijk dat deze bamboe geen echte Fargesia nitida was zoals die botanisch beschreven is. Met deze wat moeilijk uit te spreken naam werd de plant verder verspreid.

Toen er meer bamboes uit dit gebied kwamen werd deze plant Fargesia sp. Om de verwantschap met Fargesia nitida te laten zien werd ook nog Fargesia nitida aff.

Her en der dook de naam Fargesia 'Sundance' al op. Gelukkig heeft de kwekerij die in deze bamboe op het Plantarium in Boskoop lanceerde, zich dichter bij de oorspronkelijke naam gehouden.

Deze kwam met etiketten waarop de naam Fargesia sp. Jiu stond met daaronder het synoniem Fargesia sp. De bloei, een complex verhaal. De bamboes in Jiuzhaigou bloeien ongeveer elke jaar en met die verwachting is de volgende bloeiperiode er pas over 70 tot 80 jaar.

Maar hoe zeker is zeker in de wereld van bamboe, waar er steeds weer berichten opduiken van bloei, zelfs bij de bloeiveilig gewaande nieuwe generatie Fargesia murieliae.

Het volgende is zeker: Andere kwekerijen bevestigen dit en dat ligt in de lijn van de verwachting. Een begrijpelijk en kort verhaal hierover schrijven is op dit moment niet eenvoudig.

Waarschijnlijk zijn er al vanaf planten van de oude generatie, waarvan men dacht dat ze van de nieuwe generatie waren, in het laboratorium vermeerderd.

Door vermeerdering in weefselkweek en het gebruik van groeihormonen kan het tijdstip van de bloei van deze oude generatie uitgesteld zijn. Deze planten zijn later met allerlei fantasienamen zoals Fargesia murieliae 'Favorit', 'Kranich' of 'Phönix' als nieuwe generatie op de markt gekomen.

Steeds was er een klein gedeelte dat bloeide zodat men dacht dat er per ongeluk nog oude generatie tussen vermengd was.

In begon op diverse plaatsen een veel groter deel van deze planten te bloeien en werd er in de kwekerswereld weer alarm geslagen.

Volgens deze theorie behoren alle nu bloeiende planten tot de oude generatie. De halmen en zijtakken van de echte 'Jumbo' en 'Simba' krijgen in het voorjaar nooit een rode waas en 'Bimbo' is gemakkelijk aan het kleine blad te herkennen Wanneer er wel echte bloeiende 'Bimbo', 'Jumbo' en 'Simba' opduiken ik heb er over gehoord maar ze nog niet gezien!

Kunnen de nieuwe Fargesia's uit Jiuzhaigou vroegtijdig gaan bloeien? Bij de traditionele vermeerderingsmethode van scheuren zoals die tot nu toe bij Fargesia sp.

Jiuzhaigou 1 zijn gebruikt, zal dit niet binnen de eerste 70 tot 80 jaar gebeuren. Eventuele weefselkweek in de toekomst hoeft niet bij voorbaat tot een voortijdige bloei te leiden.

Maar door het experimentele en onoverzichtelijke karakter van sommige weefselkweekbedrijven kan er ergens wat mis gaan.

Maar ook in deze branche geldt dat het ene bedrijf niet het andere is. Verschillende typen met een langere proeftijd.

Jiuzhaigou 1 is momenteel de best verkrijgbare en best beschreven soort. Dit is een opgaande soort met dikkere halmen en een goede roodverkleuring in de zon, die 2 tot 3 meter hoog wordt.

Jiuzhaigou 2 is het tweede bekende exemplaar uit het park en is al meer dan 10 jaar geleden door de Fransman M.

De halmen staan veel verder uit elkaar en missen de diepe roodverkleuring door de zon. Voegt weinig toe aan het Jiuzhaigou-sortiment.

Verkleurt in het voorjaar naar intens rood. Wordt hoger dan 3 meter. Er is zelfs een melding van ruim 5 meter in Zwitserland.

Jonge halmen blijven lang donkerrood en kunnen doorkleuren tot bijna zwart donker purper. Het blad is donkergroen en de hoogte ligt tussen 2 en 3 m.

Jiuzhaigou Willumeit 8; De dunne halmen verkleuren tot lichtend rood. De bladstand is uiterst sierlijk. Deze zwakker groeiende vorm wordt nauwelijks hoger dan 2 m.

Jiuzhaigou Willumeit 9; De dikkere wat doorhangende halmen kunnen van rood doorkleuren naar donker purper. Sterk groeiende vorm met een losse groeiwijze die 4 meter hoog kan worden.

Meer groeitypen zullen volgen! Dat weten we niet. Misschien hebben bamboes een soort ingebouwde klok. Voor panda's is het in ieder geval een ramp.

Ze eten voornamelijk de bamboesoort Fargesia, die in China flinke oppervlakten beslaat. Toen tien jaar geleden F.

Nu de bloei van Fargesia nitida is begonnen, zullen we de komende jaren zeker weer verhalen over voedselschaarste horen. Niet alle bamboes sterven na de bloei, maar Fargesia wel.

Dat komt omdat deze soort hele korte, ondergrondse uitlopers maakt, waarin maar weinig reservevoedsel kan worden opgeslagen.

Als de plant bloeit en daarna zaad vormt, raakt deze voedselvoorraad snel uitgeput: Voor bamboesoorten met lange wortelstokken, bijvoorbeeld Pseudosasa, geldt dit niet.

Na het wegsnoeien van de bloeiende halmen heeft de plant nog energie genoeg over voor het vormen van nieuwe scheuten.

Daarom is het raadzaam ze niet meer te kopen. Tijdens een expeditie in China in zag de plantenexpert Roy Lancaster hoog in het Min-Shan gebergte een bamboe in bloei.

Hij nam 2 zaailingen mee naar Engeland. Pas een jaar eerder was deze bamboe door de Chinese Professor Yi Tong-Pei beschreven en van een naam voorzien: Pas de laatste jaren is deze elegante niet woekerende bamboe beter verkrijgbaar.

Wanneer we er van uitgaan dat eventuele meristeem vermeerdering in de toekomst niet de oorzaak van een voortijdige bloei hoeft te zijn.

Zeker nu we binnenkort afscheid moeten nemen van Fargesia nitida en al zijn vormen. Bij de volgende cultivars heb ik bloei gezien: Bamboe als haag of afscheiding.

Phyllostachys, Pseudosasa en Semiarundinaria. In de gebieden met zachte winters kunnen een aantal goed winterharde Phyllostachys-soorten als hoge wintergroene haag gebruikt worden.

In koude streken neemt men met het planten van deze soorten altijd een risico. De strenge nawinter in de eerste week van maart heeft weer eens bewezen dat deze soorten in de koudste gebieden van Nederland niet altijd betrouwbaar winterhard zijn.

De gele garage van de buurman. Maar als er op het dak van dezelfde garage ook nog een enorm balkon komt waar de familie van diezelfde buurman zich regelmatig installeert dan kan men alleen kiezen voor hogere bamboe.

Hiervoor zijn een aantal Phyllostachys-soorten te gebruiken. Deze bamboes kunnen snel 5 meter of hoger worden en ze zijn dicht bebladerd. Het kiezen van bamboe voor de tuin De dagelijkse praktijk.

Er zijn veel redenen te bedenken om bamboe in een tuin toe te passen. De impulsieve stap om over te gaan tot de aanschaf van bamboe is snel gemaakt.

Pas daarna komen meestal de vragen: Welke soort bamboe heb ik en past deze wel in mijn tuin, waarom groeit ie zo en wat moet ik doen aan onderhoud?

Dan kunnen de juiste beslissingen betreffende soortkeuze en groeiplaats nog genomen worden waardoor de beplanting met bamboe meer kans van slagen heeft.

Bij navraag gaat het dan meestal om relatief grote planten die in te kleine potten staan of in cementkuipen zijn ingegraven.

Hierdoor ontvangt het wortelstelsel bij regen nauwelijks water waardoor de planten verdrogen. In een droge, winderige periode in de winter blijft het blad verdampen en de wortels kunnen geen vocht meer opnemen.

Het is belangrijk te beseffen dat de meeste bamboesoorten van oorsprong in klimaatgebieden groeien met anderhalf tot drie maal meer neerslag dan bij ons.

Te natte groeiplaatsen kunnen ook voor groeistoornissen zorgen. Ook al wordt bamboe vaak in verband gebracht met oeverbeplanting zoals riet, in het water sterft het wortelstelsel af door zuurstofgebrek.

Bekend zijn de verhalen van niet-ingeperkte woekerende bamboes welke te dicht langs de bestrating aangeplant zijn. Vaak zien we dat de bamboewortels beter onder de bestrating groeien dan in de tuingrond.

Dit komt doordat condensatie van verdampend bodemvocht zich direct onder het plaveisel verzamelt waardoor het daar tijdens warme droge zomers vochtiger is.

De bamboewortels zoeken deze extra warmte en vocht onder de bestrating op. Geef hier extra aandacht aan een wortelbegrenzer.

Overigens hangt de mate van woekeren ook samen met het bodemtype. Uit ervaring is gebleken dat potentieel woekerende bamboes op zware kleigronden rivierklei, komklei nauwelijks woekeren en zelfs voornamelijk als grote pollen horsten groeien.

Vooral tijdens een winterse wandeling in de stad trekt het groen van bamboe meteen de aandacht. Pas dan zie je hoeveel er eigenlijk met deze plantengroep wordt gedaan.

Dikwijls dient bamboe als afscheiding om iets aan het zicht te onttrekken of wordt ze als decoratie in potten of bakken gebruikt. Op allerlei manieren wordt van de wintergroene eigenschappen gebruikt gemaakt om er door het jaar heen terrassen, binnenhofjes en saaie bebouwing mee te verlevendigen.

Vaak zijn de oplossingen inventief, duurzaam en boeiend, maar zeker niet alle toepassingen zijn geslaagd. Want vaak kom je ook de half verdroogde resten van bamboes tegen in te kleine potten die ooit bedoeld waren om er een terras mee te verfraaien of is er een beplanting aan de wandel gegaan.

Gemeentelijke instellingen verantwoordelijk voor de groenvoorziening kunnen zich tegenwoordig beter informeren maar in praktijk komt hier nog weinig van terecht.

In een aantal gevallen wordt er een beroep gedaan op professionele ondersteuning en misschien wel daardoor zien we toch meer beplantingen met bamboe die geslaagd zijn.

In het centrum van Eindhoven zuid Nederland zijn lange stenen bakken gemaakt van ongeveer een meter breed die beneden kontact maken met de volle grond.

Hierin moest een beplanting komen die samen met de 80 cm hoge bakken manshoog zou zijn. Soms mogen omwonenden meebeslissen in een wijkbeplanting en dan haalt een voorstel met bamboe het bijna nooit.

Veel mensen maken elkaar bang door niet onderbouwde verhalen over woekeren en zien in hun angstdromen hun hele wijk in een bamboebos verdwijnen.

In deze indianenverhalen zou bamboe zelfs door beton en muren kunnen groeien en dit is iets wat technisch onmogelijk is.

Het is dan niet gemakkelijk uit te leggen dat er met behulp van vakkundige voorzorgsmaatregelen en een gepaste soortkeuze juist een vriendelijke en uitnodigende sfeer kan ontstaan.

Grootschalige projecten Veel Europese architecten en vormgevers laten zich inspireren door de krachtige beeldtaal van bamboe en dat is ook de reden waarom zij dit reuzengras in openbare ruimten zoals winkelcentra, kantoren en andere gebouwen regelmatig inplannen.

Toch komt een aanzienlijk deel van deze plannen niet tot een goed einde. Er wordt te vaak voorbijgegaan aan deskundig advies van een expert en dat is een belangrijke voorwaarde om succes te hebben.

In veel projecten met bamboe denkt de betrokken aannemer, architect of hovenier ineens verstand van zaken te hebben. Karrenvrachten verkeerde bamboes worden steeds weer op een onjuiste manier en foute plaatsen uitgeplant.

Wat in de USA en veel oosterse landen wel gewoon gerealiseerd kan worden lijkt in Europa vaak te verzanden in de bureaucratie rondom het verdelen van deze projecten.

Onderhoudscontract Het kan ook anders. In werd een succesvolle procedure gevolgd bij de beplanting met reuzenbamboe in het IBM gebouw in New York. Ook maakte hij meteen een langtermijn contract voor professioneel onderhoud.

Daarin stond onder anderen dat deze soort bamboe op deze plek om de 3 tot 4 jaar vervangen moest worden. De binnensituatie was niet helemaal ideaal voor deze soort en de beplanting zou er daarom op den duur wat minder aantrekkelijk kunnen gaan uitzien.

Voor dit doel werden ruim van te voren grote planten in noord Florida opgepot, geworteld en daarna verscheept naar New York.

Wanneer men destijds voor een subtropische soort, bijvoorbeeld Bambusa oldhamii, had kunnen kiezen dan zou herbeplanting mogelijk niet nodig geweest zijn maar deze bamboe was in de jaren 80 nog nauwelijks verkrijgbaar.

Het aantrekken van een expert en het langtermijn contract zorgden ervoor dat dit project een groot succes werd en dat er ook nu nog bamboe staat.

In navolging van dit idee zijn er sindsdien in veel meer stedelijke gebieden van de USA projecten met bamboe als hoofdbeplanting gerealiseerd.

Een bezoek aan de westkust USA Zomer bezocht designer, fotograaf en bamboefan Eric Fandel aan de Noord-Amerikaanse westkust twee plaatsen waar bamboe, mensen en gebouwen elkaar treffen.

Hier volgen zijn indrukken. Dit zeer moderne gebouwencomplex is vormgegeven met veel glas en staal. Een binnenplaats verbindt met trappen, liften en bruggen de twee gebouwen.

Van boven en aan de zijkant wordt de sterke zon afgezwakt door een open roestvrij stalen raster. Hierdoor ontstaat een luchtige, licht beschaduwde en verkoelende oase in de omringende zomerhitte.

Het dichte gebladerte en de halmen zorgen voor een soort buffer tussen de verschillende delen van dit moderne gebouw en zwakt de rechte lijnen van het vele glas en staal af.

Dit vierkante meter grote plein ligt verzonken tussen de 31 verdiepingen hoge kantoren van J. De bebouwing en inrichting van dit plein werden in voltooid.

De stenen banken en traptreden, de schaduw van de bamboes en esdoorns en ook de zon bij het waterbekken nodigen de bezoekers uit om te gaan zitten en uit te rusten.

Het plein is in de middagpauze een geliefd trefpunt voor bankiers geworden. Hier kan men rust vinden maar ook rondkijken en gezien worden.

De bamboe begrenst het plein aan een kant en onttrekt een hoge blinde muur aan het zicht. De strakke uitvoering van de stenen elementen, de enorme bamboes Phyllostachys vivax en Phylostachys nigra , de grote potten met esdoorns en het water stralen samen in het midden van een hoge huizenjungle een grote rust uit.

Dit project kreeg twee belangrijke prijzen, namelijk: Een metalen kunstwerk met roterende cirkels in het midden van het waterbekken werkt wat vervreemdend en past eigenlijk niet in het totaalbeeld.

Desondanks is dit plein uniek en de magische atmosfeer van deze plaats laat de drukte van de nabijgelegen Mission Street vergeten.

Fargesia 'Rufa' Centrum van Eindhoven. Chris DeRosa- Thurmond R. Marshall Building in Washington DC.

Not yet ten years ago any new bamboo was seen as a possible enrichment. At this very moment the available assortment counts hundreds of species.

Therefore we hold our pace to see what our collecting mania has delivered us so far. New possibilities will be given attention as long as they seem an asset.

As a rule intermediate forms will disappear eventually in the process of specification. Many bamboo species tend to intermediate forms along the borders of their distribution range.

More than 75 Fargesia species have been given very precise botanical descriptions. New specimens collected in the wild differ most of the time so much from the botanical descriptions that one is hardly able to point out to which species it actually belomgs.

A recently introduced Fargesia robusta with large leaves fits more to the botanical description than the specimen we already knew.

In Phyllostachys another problem pops up. As a horticultural and agricultural species for thousands of years hardly any natural location can be found these days.

Many of them were later unjustly described as real species. Considering the diversity of the Fargesia murieliae seedlings, the chaos after thousands of years of Phyllostachys culture is not difficult to imagine.

But as long as there is no better system of classification we have to make shift with what we have. Maybe these two words form the moving spring of our obsession.

Almost anyone is struck by the magic of the giant culms. Supported by broad arm gestures proportions are pointed out.

Now I have redefined the limits and many of the culms have outsized the average fishing rod. The Central-European climate seems not good enough to species like Phyllostachys pubescens and Phyllostachys viridis to reach gigantic dimensions.

Also Phyllostachys bambusoides seems to prefer warmer summers and milder winters. At less protected locations this bamboo could not cope with the combination of hard wind and severe frost.

Sadly enough a lot went already wrong during digging up and packing. In the box, labelled Phyllostachys propinqua , we found at least four different species.

The Phyllostachys vivax box caused even more confusion. All this caused a lot of confusion and misunderstanding. A variety that was introduced in the late eighties.

This robust bamboo of outstanding hardiness had already earned some fame and is by far superior to the specimens that were imported later as Phyllostachys propinqua.

In that period a few hardy giants came to Europe, but we are still breaking our minds about their identification. One of these might be a strong Phyllostachys dulcis , despite the frost sensitive clone from the USA with the same name we knew already.

The other bamboo looks very much like a Phyllostachys iridescens without stripes. A giant that has the power to develop well in cooler areas and colder winters is Phyllostachys parvifolia.

This one should not be confused with a small leafed form of Phyllostachys nuda that has been sold under this name.

The hardiness of this small leafed bamboo is superior to Phyllostachys vivax , but similar in its vigour. On the list of possible assets to the gallery of giants Phyllostachys prominens should not be absent.

This bamboo with prominent protruding nodes shows an enormous vigour and a more than good hardiness. We just have to be on the lookout for the coloured varieties of these species.

Both are not tall growing, but do produce big culms. Only the shoots of Phyllostachys virella are of a slightly lighter colour.

As to me these are two forms of one and the same species. A real giant with a total different appearance is Bashania fargesii. Notorious for its expansive nature this hardy, large leafed species is a good one given room to move and sheltered for hard winds.

Phyllostachys aurea has proven to be not well suited to the Central-European climate, but both Phyllostachys. These two are closely followed by species like Phyllostachys angusta, Phyllostachys humilis, Phyllostachys decora, Phyllostachys nuda etc.

In black we still have to be satisfied with the not so strong Phyllostachys nigra. Some leaves of this species are even of a coppery colour in the shadow.

The high expectations were not proved, possibly due to a mistake by the typist. Among the stately growing group of Semiarundinaria S. De green form Semiarundinaria yashadake proved, hand in hand with Semiarundianria viridis , to be one of the hardier species.

Brachystachyum densiflorum is a new kid on the block in this group of upright growing and hardy species. Pseudosasa japonica lets us down as an evergreen during severe winters.

Possibly this bamboo with a much to long name will fit well within the range of variation of Bashania fargesii. A number of them are now placed in the new genus Borinda.

Without doubt this group contains the bamboos we dream of since long. A nice job for the real plant hunter. For the trade in this group we will find hardy species with bigger culms which will be an answer to the bad reputation of the expansive nature of, for instance, Phyllostachys.

If Ernest Wilson in had collected a Simba type of Fargesia murieliae we would have lived with the conviction that this species grows to a height of two meters at the most.

It seems odd that no bambusero picked up the idea of exploring the Shennongjia area of the Chinese province of Hubei to study the natural variation of our hardiest and most successful garden bamboo.

Whatever giants and dwarfs, upright or pendulous or with different leaf shapes might be found there: Due to the self pollination we will have to find satisfaction in a limited variation that makes it difficult to realise proper selections.

The latter, very similar to the motherplant, got mixed with old generation. As far as we know, apart from the Wilson clone just one other Fargesia murieliae has been introduced in Europe under the name of SABE This one started, as was to be expected, also flowering.

Fargesia robusta has gained some popularity as a non running bamboo. Although the hardiness is unlike Fargesia murieliae, this species with its contrasting paper-white culmsheaths tolerates quite some frost on a sheltered spot.

In between several new forms have been introduced. The most remarkable has very large leaves for a Fargesia and makes the name robusta well understandable.

Spring I received a fax from Shanghai. Someone collected two bamboo species in the mountains of Gansu. Everything that grows there is interesting, so we decided to let the plants come over.

One of them was a real shadow loving form of Fargesia nitida. The second one was harder to identify. Although Fargesia rufa seems the correct name, this bamboo meets the description of Fargesia dracocephala partially.

An attempt to have the most desired Fargesia payrifera , with its big culms and a possibly good hardiness, collected in Yunnan resulted in three beautiful but not very hardy species belonging to Borinda and Yushania.

At this moment we assume that these are , Borinda perlonga and a weird half climbing Yushania species. Spring we received the outcome of another expedition.

The most remarkable bamboo was a Fargesia labelled Fargesia scabrida with culms of about 2 cm diameter. One of them is a dwarf. Due to the long journey eventually only one Fargesia demissa survived.

At the same time a Fargesia denudata from Xian came along. Like Fargesia nitida the variation within this species seems enormous.

This plant resembles the specimen collected by Roy Lancaster in the Min Shan Min Mountains in , but has smaller leaves. This Min Shan denudata and the wonderful nitida-like bamboo from the Jiuzhaigou Reserve in Sichuan were collected as seedlings.

Of course other important species have been introduced without my knowledge. Maybe the new bamboo for our region grows somewhere, well hidden for our eyes, waiting to conquer the European market in a single blow.

Or maybe this bamboo we are all waiting for grows in a garden or collection, undiscovered for its lifetime. New Introductions About 15 years ago, naming bamboo was a relatively easy task.

Pseudosasa japonica, Fargesia murieliae and Phyllostachys nigra were multiplied from mother plants introduced in Europe by the first growers and collectors.

Back then, we knew precisely how to identify these species and first attempts were initiated to map new introductions.

We assumed that all species of the bamboo family could be placed clearly and unambiguously in a logical system of classification.

After more introductions from China and Japan however, we learned that the task of naming and classifying bamboos was more problematic than originally considered.

After the opening up of China, various species collected from the wild reached Europe. These new introductions certainly did not contribute to a better overview.

Despite serious attempts to provide detailed descriptions of species, more and more bamboos seemed to be something different.

This limitation is perhaps seen most clearly in the offspring of the once omnipresent and familiar Fargesia murieliae. At first, we knew which characteristics to look for in identifying this species.

There are various types without the typical powdered culms of the original species. Reddish or green colours on the sheaths are seen.

There are various types that perform well in deep shadow, but also selections that can grow well in sunlight.

If we did not know their origin, we could easily be bamboozled and 'select' four or five new species. In a similar way, various species have been named in the bamboo world that do not deserve this status.

Each botanist can easily connect his or her name to the introduction of a new species. In fact, as with Rhododendrons, we should return to a classification that is much less rigorous.

We should think more in terms of groups and types to classify bamboos, and when more becomes known about the relationships among the types through DNA-fingerprinting, attempts could then be made to delimit such groupings.

For example, it can be expected that in the enormous wild resources of the species Phyllostachys glauca giants as well as dwarfs will occur, along with arching and erect types.

Some of these could prove to be extremely hardy, whereas others are barely able to withstand some frost. If all wild species would inherently have such large variation, perhaps we will have to discard the current methods for determination and identification.

In reality, various superior selections from wild resources have been cultivated in China for consumption of edible shoots, or for building materials.

After a period of flowering selections have been made from seedlings, these have been given names, thereby reaching the status of a species name in our times, often unjust.

Hybrids pose even greater difficulties. Crosses between various species occur more often in nature than we might expect. The hybrid identity of a number of bamboos like Hibanobambusa tranquillans and Semiarundinaria has been unveiled.

Various species of these bamboos still have the status of a species, but even Sasaella is considered a hybrid by the French botanist Demoly.

In their natural environment, hybrids often perform better than the individual parent species through an optimal mix of parental qualities. Such sterile species can colonize areas for a long time without contributing to evolution by producing offspring.

Perhaps the long intervals between flowering periods are in part an evolutionary adaptation to avoid such hybrids. Nevertheless, such types can of course be valuable or interesting for us.

Several of the recently introduced bamboos have to be labelled with 'sp. To avoid having too many species something will have to be done.

Korea has been in use as a name ever since I started with bamboo. Also, Arundinaria fangiana or Tungchuan 2 will have to live with its provisional name, and many more have joined the party since.

Among the various new introductions that have reached us, some bamboo species immediately attract attention, but only later are their secrets revealed.

This is the case with one bamboo in particular. In the spring of , a broken box arrived at my place containing some bamboos collected from the wild.

Various large clumps with relatively thick culms took up part of the space. On the labels we read Fargesia scabrida. My colleague Hans Prins and I looked for the description of this species, but the thick culms did not seem to fit the description, or perhaps this could have been a giant among the scabridas.

According to our collector in China, these plants had been found at an elevation of 2, m 8, feet in Pingwu in Northern Sichuan, a site where plants should be considerably hardy.

From the base of these culms several small shoots developed in the first year displaying small and elegant leaves.

It took a complete growing season for the plants to adapt, but early in next spring, large shoots had developed. One plant was planted outdoors, and in late summer several new shoots came up and side branches developed quite rapidly.

The strong colour contrast between the orange-brown culm-sheaths and the young purple culms was especially spectacular. My guess is that the hardiness is comparable with the small leaved form of Fargesia robusta.

Like Fargesia robusta, new shoots of this new bamboo develop rather early. If we should decide to group bamboos, these two would certainly be placed together.

One important difference from Fargesia robusta is the long slender leaf and the beautiful gracious arrangement of the leaves. After about three years of growth the bamboo has almost reached 4m 13 feet.

If we consider the culm width of 2cm, this bamboo will develop into a giant Fargesia, and will perhaps someday get its own name.

Jiuzhaigou In recent years a number of important new introductions of Fargesia nitida and related types have been imported into Europe. The German pharmacist Stephan Wagner collected the most striking and perhaps the most beautiful form of all, around Chinese researchers had already mentioned Fargesia nitida was flowering in this area, but the plant did not fit the species description at all.

However, when we take into account the natural variation within the species and thereby enlarging the frame of reference, this bamboo belongs to the group of Fargesia nitida.

Meanwhile, alongside the provisional name Fargesia sp. Jiuzhaigou 1 other names like Fargesia nitida 'Jiuzhaigou', Fargesia nitida aff.

Later on, it turned out that Mr. Wagner had collected more than one seedling and he let these seedlings all grow into one plant.

The first and most widely distributed clone, Fargesia sp. Jiuzhaigou 1, has been propagated from only one vital part of this 'compound' plant.

One important difference from Fargesia nitida is that the culm-sheaths fall on the ground already within the first year, thereby revealing the deep green culms beneath.

This green colour can change into a deep red by the sun the following spring and even to orange yellow in the summer sun.

The small graceful leaves appear to belong to frost-sensitive Himalayan bamboo species, but the plant is hardy to very hardy. Sometimes, the leaf edges dry under the influence of sun, frost and wind.

The growth habit is quite erect, reaching heights of 2 to 3m 7 to 10 feet. When the soil is not too dry, this bamboo can stand full sun.

Added to this, flowering is still a lifetime away. This bamboo proves that the range of possibilities and improvements within the Fargesia group is quite large.

From the same park, M. Laferrere of France has collected another seedling: As far as we can tell, the culms of this bamboo lack the deep dark red coloration and they are more widely spaced.

Jiuzhaigou 3 to 10 are seedlings that were collected by R. Willumeit in this region. These show even more of the variation within the species. A Swiss person has collected another specimen and it is called Fargesia jiuzhaigou 'Genf'.

It grows well and also shows good red colouring. Fargesia 'Rufa' In the spring of , I received a fax sent from the Botanical Garden of Shanghai, asking if I would be interested in specific bamboos.

A staff member of the Botanical Garden had collected two bamboos in the south of the Chinese province Ganzhu.

During the summer, the highest temperature can be We decided to call these plants Gansu and Gansu for the time being.

The young plants of Gansu grew amazingly well. In the first winter, it was observed that the leaves did not curl in dry conditions, during frosts or in direct sunlight, unlike the leaves of Fargesia nitida and Fargesia murieliae.

Even the shedding of leaves, as is usual preceding winter with most Fargesias, was limited. Only extended periods of very low temperature with dry continental winds are endured less well by this bamboo than by the leaf-rolling types.

Already in April new shoots appear, which is in fact too early for the young shoots, which are sensitive to late frost.

The height of the culms is between 2 and 3 m and because of the large number of leaves the culms arch over. New culms develop about cm from the plant so after 5 years the plants can attain a diameter of up 2 m.

This bamboo takes up available space at least three times as quick as Fargesia murieliae. In fact this bamboo would look its best in parks and large gardens, adding a fine touch to these places.

The deep green leaves and the plant's full silhouette stand in dynamic contrast to more static plants like Rhododendrons, cherry laurel and yew.

Naming the new plants Our friends in China who sent us the plants proposed the name Fargesia spathacea. However, this name had already been assigned unjustly to Fargesia murieliae and later on to Fargesia nitida, and this time too, it did not fit.

In southern Gansu only a few bamboo species are found. The plant certainly was not Yushania confusa and we already knew Fargesia dracocephala.

Then we came to Fargesia rufa. The visual resemblance with the two pictures of this species in the most important Chinese bamboo book 'A Compendium of Chinese Bamboo' and also the region of origin pointed in this direction.

From then on, when the plants were distributed among growers and collectors this name started to lead its own life. When we study this species in more detail, we find characteristics of both Fargesia dracocephala and Fargesia rufa, both species being native to this region.

It should be clear that bamboos from natural resources do not easily fit our classification systems. My proposal is to name this bamboo Fargesia 'Rufa', given its already widely known name.

Not only does the name sound well, but also when in the future the species should be known more exactly, the species name can easily be placed between the generic name Fargesia and the cultivar name 'Rufa'.

Phyllostachys parvifolia and other giants How important are the introductions of new species of bamboo in times of plenty?

Perhaps the variation within the genus Fargesia is only the tip of the iceberg! If one considers the vast number of Phyllostachys species and varieties, one would be tempted to think that all possible variations are included.

A number of new species add some variation to the existing range, but they are not hardier than Phyllostachys aureosulcata, they do not grow taller than Ph.

Most of the new introductions resemble in some way plants we already know. However, there are exceptions. Species that may enlarge and improve the current assortment of species and cultivars of Phyllostachys: Phyllostachys kwangsiensis This species is supposed to be native to Taiwan, which has a relatively warm climate.

This is why people did not expect too much from its winter-hardiness and it also explains why such little effort was put into importing and testing material of this species.

Nevertheless, this bamboo is hardy to very hardy. Perhaps it originated in colder parts of China and was introduced to the island later.

Even more remarkable is its resemblance to Phyllostachys pubescens. The hairy young culms, along with several other characteristics, suggest that Ph.

We would then have at last a 'Pubescens' that will grow well in cooler summers. This bamboo still has to prove itself on various points, but it inspires our fantasy as a possible alternative to the giants of Prafrance.

Confusion about Phyllostachys vivax A bamboo that more scarce in Europe than we think, is the green form of Phyllostachys vivax.

About 6 to 7 years ago, this species was imported from China in large numbers. At least, that was what growers assumed.

In the meantime, it has become clear that a range of new species have been imported with very few, or perhaps even no real Ph. One species occurred in larger numbers and I gave it the provisional name Shanghai 2.

This bamboo resembled Ph. The early yellowish shoots looked rather like Ph. A detailed study of pictures of the shoots of this plant in the "Compendium of Chinese Bamboo" as well as other sources and examples removed most of our doubts.

This species had to be the real Ph. This also means that the bamboo previously distributed in Europe from the US under the name of Ph.

Also, the closely related and perhaps even more striking species without name: Shanghai 3, imported under the name of Ph. The deep green young culms have short internodes at the base.

The new shoots are reddish-pink with spots. Identification seems to direct us to Ph. New variations An important new and stable variety of Phyllostachys vivax originated as a mutation of Ph.

This mutation occurred at about the same time in my own nursery and in the nursery of Hans Prins, and perhaps, who knows, in other places too.

It is in fact the inverse form of Ph. Hence the provisional and too long name Ph. Phyllostachys parvifolia A more recent Phyllostachys species has been intriguing me for some years now, due to its growth, its appearance and its winter hardiness.

This bamboo is called Phyllostachys parvifolia. In fact, it is hard to believe that this species has only become available now and only in small numbers.

Years ago this bamboo had already been introduced from China, but for some reason it never entered the circuit of collectors and growers of bamboo, although a form of Ph.

The name parvifolia points to the small leaves that make this bamboo the shining star. The fine structure of the leaves gives it a cloud-like appearance.

The new shoots are easily recognized, like long slender javelins, they emerge from the soil at the end of June to early July.

They are initially slightly oblique, but when they grow taller, they become erect. The culms have powdered rings under the nodes, like Ph.

From a distance, this species resembles 'Henon's bamboo', Phyllostachys nigra 'Henonis', but the culms are comparatively thicker and the leaves are smaller.

The leaves remained completely green in contrast to various other bamboos like Phyllostachys nigra 'Henonis' growing at the same spot.

A young specimen of Ph. Meanwhile, my specimen has grown taller than 7m. The growth is less explosive than that of Ph. Picture of the future In England Ph.

This is mainly due to the shape of the leaves and its general resemblance to Ph. All bamboo species in this list were introduced for the first time from China into Europe by Jos van der Palen.

Less important species are not listed. These bamboos were collected from the wild on our demand and all plants of these species found in Europe and the USA, are multiplied from our introductions.

This list shows the history of these species to rectify all claims of others. Nearly all Fargesia sp. Jiuzhaigou 1 were multiplied by hand from one plant that was given to the Kimmei nursery by Wagner.

From great demand for this plant started in Europe. We saw the first orders ready for shipment to Europe in in the greenhouses of the Shanghai Botanical Gardens.

December Xian metres altitude. Introduced in Holland in April One week later it was also introduced in Germany. Spring Nanping metres altitude.

Spring Pingwu metres altitude. December Wenchuan metres. One week later in it was also introduced in Germany.

Spring Wolong metres altitude. One week later in Germany. Gansu and Gansu In spring I received a fax message from the Shanghai botanic garden, containing the following information: One of their employees had collected two bamboos in the south of the Gansu province, possibly the species Fargesia spathacea and Fargesia nitida.

They asked me if I was interested. I sure was, for these bamboos could do well over here in the Netherlands, that is , so I had them sent to me. Of both species we received a few small, but vital plants, which after a somewhat difficult start developed quite well.

We decided to name them Gansu and Gansu for the present. First experiences with Gansu The young plants of Gansu named Fargesia spathacea by its Chinese collector soon stood out because of their enormous vigor.

The early shoots were fully developed by summer, and later that summer new shoots emerged for the second time and even these had leaves before winter set in.

In autumn I planted the largest one in my garden, but the following winter was a mild one, and therefore no real test for the hardiness of the plant, although I noticed that, as opposed to Fargesia murieliae and Fargesia nitida, the leaves did not curl up with drought, frost and direct sunlight.

Even a partial shedding of leaves shortly before winter, as is common with many Fargesia species, was almost absent.

The plant entered winter unchanged, with lots of deep green, shiny elegant leaves. Most bamboos in my garden were damaged to some extend, but the next spring, this bamboo drew everyone's attention, with a cloud of immaculate green leaves.

Colleague Hans Prins confirmed the outstanding qualities of this bamboo. Long periods of very low temperature combined with dry continental winds however, cause more damage to this bamboo than to the leaf-curling types.

A new bamboo reveals itself By now, we know more about Gansu Already in April, as is the case with the clearly related Fargesia robusta, new shoots appear.

Actually, too early in our climate, because the young shoots are sensitive to frost, which still can occur in this month. Fortunately, this bamboo has a second growth period in late summer, should it go wrong the first time.

Direct sunlight will be tolerated on a rich and not too dry soil, but light shade is ideal. Final height will be two to three meters, with densely foliated branches elegantly curving.

New culms form 5 to 15 centimeters 2 to 6 inches from the clump, so that after five years the area covered by the culms can reach a diameter of 1.

So, compared to bamboos like Fargesia murieliae, it can cover a certain area two to three times as fast, by making quite long necks underground when forming new shoots.

Fortunately Fargesias do not make horizontal runners which threaten ponds and pavements, and the roots stay close to the surface. As an easy to control wintergreen bamboo for a not too small spot this species surely is an asset.

This new Fargesia should stand out well as a striking contrast in parks and big gardens. In these places the lively green leaves and the cloudy silhouette can create a dynamic contrast with the static deep green of for example rhododendron, cherry laurel and yew.

The name 'Fargesia rufa' The Chinese collectors named this bamboo Fargesia spathacea, a name once wrongly assigned to Fargesia murieliae and later to Fargesia nitida, and this time too that name was wrong.

South Gansu produces just a few bamboo species. Yushania confusa was quickly ruled out and we already knew Fargesia dracocephala. Then the name Fargesia rufa came up.

The visual resemblance to the two photos in the foremost Chinese work of reference 'A Compendium of Chinese Bamboo', the place of origin and the height of the plant seem to support this name.

From this time on this well sounding name became generally accepted among growers and bamboo-lovers as Fargesia rufa was multiplied in large numbers, even by meristem tissue culture.

Meanwhile new doubts have arisen about the name. At closer examination this bamboo combines properties of Fargesia dracocephala as well as Fargesia rufa, both native to the same area.

Bamboos growing wild do not readily fit the man-made frames of the species. With the name fargesia rufa commonly used, I suggest to call this bamboo Fargesia 'rufa' for the present.

Should there be more clarity and conformity about the name, then the name of the species can easily be put in between Fargesia and 'rufa'.

Jos van der Palen Translated by Theo Willems. How frequently and when does a bamboo flower? All the non-invasive winterhardy bamboos belong to Fargesia.

This flowering in cycles varies from 80 to years or more. The best known type, Fargesia murieliae, was collected as a single plant in by the well-known plant hunter Ernest Wilson.

Between and , spread over 10 years, the multiplications of this bamboo in all gardens of Europe and the U. After flowering, the plants always died off.

In the same period, Fargesia murieliae also had flowered everywhere in homeland China.

Solitär mit echten karten -

Es gibt Dutzende Möglichkeiten, Karten für eine Person zu spielen oder manchmal auch für zwei , es lohnt sich, sie alle einmal auszuprobieren. Das ist eine Variation von Solitaire, bei der es das Ziel ist, alle Karten in den sieben Längsreihen offen zu spielen, anstatt vier Spielkartenfarbenstapel zu bilden. Meist werden dann fünf Minuten festgelegt, ähnlich wie es beim Online-Spiel der Fall ist. Wie schnell kannst du die Karten in den Stapeln zuordnen und sie in die leeren Felder am oberen Rand des Tisches verschieben? Alle Karten dürfen entweder einzeln oder auch in Sets von einer Längsreihe zur anderen bewegt werden, sofern stets die richtige Reihenfolge beibehalten wird. Schöne komplexe Grafiken; Tolle Charaktere mit fesselnden Lebensgeschichten; Eine liebevolle Nachbarschaft mit vielen tollen Möglichkeiten zur sozialen Interaktion mit Freunden. Kombiniere magie automaten Spielsteine und lass dich nicht von der Zeit unterkriegen. Various large clumps with relatively thick culms took up part of the space. Dit mogen golfplaten of ander hard materiaal zijn maar het gemakkelijkst in gebruik is de kunststof polyethyleen. Onder deze soorten bevinden zich, mits uit de wind en de winterzon, de mooiste groenblijvers. One of them was a real shadow Beste Spielothek in Zersen finden form of Fargesia nitida. News Tests Test und Vergleich Vergleich. Phyllostachys acuta is gemakkelijk te verwarren met Phyllostachys vivax. Iron Man slot - gratis Iron Man slotspil download Extended-Support nur noch Sicherheitsupdates endet am Nicht alle Spiele sind lösbar. De walpurgisnacht dresden 2019 grotere soorten zijn door deze expansiedrift gemakkelijk in staat met de spitse punten van de wortelstokken vijverfolie te doorboren. De naam Parvifolia duidt op het kleine blad en hiermee Beste Spielothek in Ruhlsdorf finden deze bamboe zich van de meeste andere Phyllostachys -soorten. Einige Karten in den Reihen liegen mit Vorderseite Avers nach oben und andere mit Vorderseite nach unten. Viele Symbole führen österreich wahl ergebnis in ein Menü, bieten zusätzliche Wahlmöglichkeiten oder lassen sich einfach verschieben.

Author: Kele

0 thoughts on “Solitär mit echten karten

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *